| |
..:: Etykieta Jiu-Jitsu ::.. |
|
| |
CEREMONIAŁJIU-JITSU - Łagodna sztuka. Jest to stary, japoński system walki wręcz. Powstał kilkaset lat temu w feudalnej Japonii. Przez wiele stuleci nauczano Jiu-Jitsu tylko w kręgu rodów szlacheckich w rodzinach rycerzy zwanych BUSHI (na Zachodzie przyjęła się nazwa Samuraj). Młody rycerz nie mógł jednak uczyć się Jiu-Jitsu od razu. Na początku musiał nauczyć się władania mieczem - KENJITSU, jazdy konnej - BAJUTSU, strzelania z łuku - KYUJUTSU, strzelania z łuku podczas jazdy konnej - YABUSAME, władania włócznią - SOJUTSU, pływania w pełnym rynsztunku i z bronią - SUIEI. Ukoronowaniem tych umiejętności była nauka walki bez broni - czyli Jiu-Jitsu. Tajniki Łagodnej Sztuki były zazdrośnie strzeżone ze względu na niesamowitą skuteczność w walce. Za zdradę groziła kara śmierci. Jiu-Jitsu jest do dzisiaj bardzo mocno przesiąknięte duchem dawnej Japonii. Od osoby trenującej wymaga się grzeczności, poszanowania dla innych ludzi, a w szczególności starszych wiekiem i stopniem oraz ... łagodności !!! Walka, jako sposób rozwiązywania problemów, jest traktowana jako ostateczność. Japońska Szkoła Grzeczności nakazuje, aby po wejściu (bez butów) na salę pokłonić się w kierunku KAMIZA - ściany honorowej, a pierwotnie ołtarza domowego poświęconego Bogom lub/i zmarłym przodkom (Mistrzom). Następnie witano się z mistrzem (jeżeli był w sali treningowej - DOJO) poprzez złożenie mu pokłonu oraz wszystkimi starszymi uczniami według hierarchii stopni. Po przywitaniu uczeń siadał obok drzwi twarzą do ściany i czekał na zezwolenie dołączenia do ćwiczących. Przed wyjściem z sali obowiązywał podobny ceremoniał. Jeżeli grupa wchodziła razem - mistrz jako ostatni, aby nie być narażony na atak z tyłu przez któregoś z uczniów - obowiązywał ceremoniał zachowany do dzisiaj. Po wejściu do Dolo i wykonaniu pokłonu w kierunku Kamiza, na komendę SEMPAI (najstarszego z uczniów) uczniowie ustawiają się w szeregach na wprost Kamizy i razem z Mistrzem wykonują do siebie pokłon wysoki TACHI REI: gdy Mistrz usiądzie, Sempai podaje komendę SEIZA i uczniowie przyjmują pozycję ZAZEN, taką jak SENSEI - Mistrz. Sempai woła SHOMEN NI REI i wszyscy wykonują pokłon w kierunku Kamiza, następnie, gdy Mistrz odwróci się twarzą do uczniów Sempai woła SENSEI NI REI i uczniowie wykonują pokłon do mistrza, mówiąc: - przed treningiem - ONEGAI SHIMAZU - po treningu - ARIGATO GOZAIMASU Teraz Sempai mówi OTOGAI NI REI i następuje pokłon wzajemny uczniów do Mistrza i Mistrza do uczniów. Po przywitaniu, na komendę MOKUSO rozpoczyna się najważniejsza część treningu - medytacja. W zależności od prowadzącego i stopnia zaawansowania grupy trwa od jednej do piętnastu minut. W czasie Medytacji uczniowie mają za zadanie skupić się na oddychaniu, zostawić „za drzwiami sali” troski i problemy dnia codziennego oraz przygotować do czekającego ich wysiłku. Na komendę MOKUSO YAME uczniowie powoli „wychodzą” z medytacji. Gdy Sensei wstanie Sempai podaje polecenie KIRYTSU i gdy wszyscy wstaną Mistrz rozpoczyna trening fizyczny. W czasie zajęć nie powinno być zbędnych rozmów. Porozumiewanie się między partnerami powinno być ograniczone do minimum i nie ma prawa przeszkadzać ćwiczącym. Jeżeli ktoś z ćwiczących chce zapytać o coś mistrza lub starszego stopniem kolegę musi podejść do niego i ukłonić się. Gdy osoba, do której się zwracamy odda pokłon można się wyprostować i zadać pytanie. Po zakończeniu rozmowy pytający - niższy stopniem - wykonuje pokłon (zawsze troszkę niżej niż osoba starsza stopniem). Gdy pokłon zostaje oddany prostuje się i wraca na swoje miejsce. Gdy rozmawiamy z osobą równą stopniem pokłon i odkłon oddaje się jednocześnie. Wspólne ćwiczenia z partnerem także rozpoczyna się i kończy pokłonem. Po zakończeniu zajęć następuje ceremoniał jak na początku, ale w odwrotnej kolejności. Mistrz wychodzi z sali ostatni.
|