| |
..:: Iaido ::.. |
|
| |
I - być, AI - harmonia, DO - droga IAIDO jest to jedną z nielicznych, czysto japońską, sztuką narodową polegająca na szybkim dobyciu i cięciu mieczem. Powstała około roku 1500 za przyczyną wojownika Hayashizaki Jinsuke Minamoto no Shigenobu (1545-1618). Nauczał on sposobów błyskawicznego wyjmowania miecza z pochwy i zadawania cięcia w nieprzerwanym ruchu. Zaatakowani samuraje często byli bezbronni i niezdolni do użycia technik Kenjutsu. Nauka ta stała się bardzo popularna. W okresie Edo (1603-1867) charakteryzującym się pokojowymi rządami i rozkwitem arystokratycznej grupy - samurajów, Iaido przybrało formę ćwiczeń duchowych. Dla każdego samuraja miecz był zawsze czymś więcej niż zwykłą bronią. Była to oznaka rangi, męskości, uosobienia honoru i lojalności, której się poświęcił. Był zawsze synonimem piękna i siły, a także celem prowadzącym do duchowego oświecenia. Młody samuraj uczył się, że będąc w innym domu obraziłby gospodarza, wyjmując zza pasa swój miecz i kładąc go rękojeścią w jego stronę. Obrazą było także przekroczyć miecz leżący na podłodze lub dotknąć obcego miecza bez zgody jego właściciela. Samuraj nigdy nie pozwalał dotknąć swego miecza komukolwiek innemu. Było to oznaką braku szacunku i mogło doprowadzić do pojedynku. Iaido zostało stworzone, by nauczać wygrywania w momencie, kiedy miecz opuszcza pochwę (saya). Jest to również szkoła kształtująca charakter ćwiczącego, ucząca szybkiego podejmowania decyzji oraz konsekwencji w działaniu.
Historia Seitei Iai
Historia Seitei Iai rozpoczęła się po roku 1947, kiedy to siły okupacyjne złagodziły zakaz uprawiania starych sztuk wojennych na terenie Japonii. Niektóre szkoły Iai-Jutsu zmieniły wtedy nazwę na Iaido i przyłączały się kolejno do Zen Nippon Kendo Renmei chcąc zapewnić ciągłość nauczania i uchronić sztukę od zapomnienia. Seitei można przetłumaczyć jako "podstawowe" lub "standardowe". Formy Seitei Iai są zestawem form kata opracowanych na potrzeby nauczania studiujących kendo, a także różnych szkół koryu (stara szkoła). Jednym z celów opracowania Seitei Iai Kata było nauczanie po II w.ś. uczniów Kendo, jak posługiwać się prawdziwym mieczem, jako przeciwieństwo Shinai oraz Bokken. Część nauczycieli szermierki mocno krytykowała Kendo za to, że ćwiczący używali bambusowych mieczy - Shinai. Argument ten wydaje się dość dziwny, jako że wiele szkół posługiwało się podobną bronią treningową. Krytyce podlegało również postępujące usportowienie Kendo. Argumenty te oraz potrzeba utrzymania tradycji i więzi ze starą szermierką spowodowały powołanie na początku 1953 roku przez ZNKR (Zen Nihhon Kendo Renmei - All Japan Kendo Federation - Japońska Federacja Kendo) do życia specjalnego komitetu do badań nad szermierką, w tym również nad Iai, którego zadaniem byłoby opracowanie systemu mającego umożliwić ćwiczącym Kendo lepsze zrozumienie prawdziwej "Drogi Miecza". Postanowiono, że różne formy Koryu Iai będą podstawą nowego systemu Iai. Komisja składała się z mistrzów miecza reprezentujących różne szkoły i style, a przewodniczył jej mistrz Otani Kuzo. W tym właśnie momencie rozpoczęła się droga Iai ku współczesności. W 1967 roku podkomitet złożony z nauczycieli Iai utworzył system zwany Seitei Gata - standardowe formy, w którego skład wchodziły trzy formy w pozycji siedzącej - Seiza, jedna w pozycji Hiza i trzy formy w pozycji stojącej- Tachi. Po wielu spotkaniach, zaprezentowano ZNKR Iai, formy Seitei Iai na prezentacji Taikai w Kyoto.
W
skład grupy tworzącej Seitei Kata wchodzili:
W
1977 roku do wymienionej grupy Mistrzów dołączyli bądź częściowo zastąpili jej
członków:
Tak było do roku 2000, kiedy wzorując się na podziale i ilości Kata w szkole Muso Shinden do Seitei Iai Kata dodano jeszcze dwie formy, zwiększając w ten sposób ich całkowitą liczbę do dwunastu.
Kata
Iai hiza no bu:
Tachi ai no bu:
Termin Iai oznacza, że gdziekolwiek jesteśmy i cokolwiek robimy, musimy być zawsze przygotowani na każdą ewentualność. Poprzez miecz staramy się rozwinąć ducha i stać się lepszymi ludźmi, promować pokój i dobro za ścianami Dojo oraz w naszym codziennym życiu. Istnieje wiele stylów Iai, wiele sposobów cięcia czy poruszania się, a ucząc się ich rozwijamy technikę. Trenujemy jednak nie tylko po to, by opanować kolejne techniki, ale również po to, by kształtować serce oraz ducha i w tym aspekcie wszystkie "style" mają ten sam cel. Musimy stawiać sobie coraz wyższe cele i krok po kroku pokonywać każdą przeszkodę dzielącą nas od ich realizacji, ale jednocześnie, choć droga ta może być trudna, powinniśmy się cieszyć i rozkoszować kolejnymi wyzwaniami.
|